Ziekenhuis Oost-Limburg - ZOL Genk, campus Sint-Jan

Sofie Dirkx

Wat jammer dat je zelfs in een ziekenhuis de dupe moet zijn van een “commerciële” instelling. Personeel weet ocharm niet waar te beginnen. Donderdag avond binnen gekomen om 20u( de rest van het verloop zal ik maar niet omschrijven anders durven vele nog niet meer te komen). Assistent Arts had adviezen gegeven, alleen werd er jammer genoeg geen gevolg aan gegeven. Met als resultaat hysterische baby van 4 maanden. Op vrijdag zien wij pas om 13u30 voor het eerst een assistent kinderarts ( je je leest het goed in die 1,5 dag nog geen volwaardige arts gezien! ), geeft advies te aerosollen. Komen ze om 18u gezellig binnen, we gaan stoppen met het pufje en gaan aerosollen… excuseer pufje? Kind had nog geen enkele keer een pufje gehad. Ze hadden neusdruppels op onze kamer gezet, krijg ik de vraag heeft u neusje nog gespoeld en de neusdruppels? Je moet de dingen hier blijkbaar ruiken 😅. Natuurlijk geïrriteerde baby van 4 maanden ( met een cardiologische achtergrond, ook dat heeft duidelijk geen spoed) en de mama geïrriteerd… worden we boos op het personeel maar ook zij zijn ocharm de dupe van de hele commerciële mensen in de hoge toren! Hoop dat hun eigen kindjes hier niet snel moeten zijn!!! Of misschien voor de ervaring dan veranderen er hopelijk wat dingen! Voor de patiënte maar ook voor de mensen die hier werken!!! Respect, jullie passie voor het vak is blijkbaar zo groot! Waarvoor dank! De logistieke mensen mogen best eens op een cursus vriendelijkheid. Niet de meest beleefde en vriendelijke ondersteunende dienst. Doe maar heel snel terug een afdeling open in Maaseik! Dat de grote mensen zichzelf maar eens wat minder betalen en hopelijk dezelfde passie gaan krijgen als het verplegend personeel. En heel apart dat in een groot ziekenhuis als Leuven wel alles geregeld kan worden van parking tot comfort voor de ouders en betaalbaar lekker eten in de cafetaria. Dit is het bewijs dat het aan de sturing ligt! Zullen de factuur eens afwachten hoe vaak er de dokters kosten op komen te staan, gaat lachen worden.

Nurcan Dus

Mijn zoon is verschillende keren met klaplong via spoed binnen gegaan met een opening van 6 cm ze hebben hem terug naar huis gestuurd en daarna heeft hij het nog eens gehad en dan weer naar huis gestuurd nu voor de derde keer heeft een chirurg gezegd waarom is hij niet al van de eerste keer niet geopereerd en dat vragen ze aan ons. Mijn zoon kon moeilijk ademen maar ze zeiden telkens dat hij geen zuurstof nodig heeft. Mijn man is met pancreas pijn gegaan omdat op het een feestdag was zeiden ze waarom wij waren gekomen naar spoed, na de bloedonderzoek zeggen ze als je 1 uur te laat was was ke dood en dat zeggen zo onbeleefd ook nog. In deze ziekenhuis helpen ze je niet zo graag.

Vincenzo Arragona

ik ben 2 jaar geleden bijna doodgeslagen door 2 gasten ik had een gebroken neus gat in mijn longen en slokdarm gebroken oogkas rechts(daardoor kwam er lucht in mijn oog en moesten ze bijna mijn oog verwijderen ) toen ik in de scanner moest keek een van de jongeren collegas +- 30jaar mij in de ogen en grapte 'oei net van de versus ofwa' ik kon daar kiezen zijn tanden eruit te slaan maarja dat ging nadelig voor mij zijn deze ziekenhuis of sommige stafleden zijn schandalig hoe ze met mensen omgaan totaal geen respect en begrip letterlijk incompetent voor in de zorg te werken bah vieze mensen ik was letterlijk bijna dood lucht uit mijn longen was zich aan het verspreiden naar de rest van mn lichaam en dat vond hij grappig heeeel erg bedank zol sint-jan!!!!!

Oluncik R

Op 17 november 2025 rond 9 uur ’s morgens ben ik opnieuw langs geweest. Ik ben niet iemand die snel een klacht indient, maar in de dienst Mond-, Kaak- en Aangezichtschirurgie is er een receptioniste (jammer genoeg ken ik haar naam niet, maar ze draagt oorbellen met as) waarvan het gedrag totaal niet geschikt is voor deze functie. Haar houding is telkens opnieuw bijzonder scherp en onvriendelijk. Ze reageert op vragen als een blaffende hond aan de ketting. Dit is niet de eerste keer: het afgelopen jaar ben ik hier minstens vier keer geweest, en telkens opnieuw behandelt ze mij met een duidelijk onrespectvolle toon. Ik begrijp heel goed dat iedereen wel eens een slechte dag heeft, maar bij haar lijkt het alsof die slechte dagen nooit ophouden. Bovendien valt het op dat haar gedrag selectief is: tegenover sommige mensen is ze heel vriendelijk, maar tegenover anderen – waaronder ikzelf – reageert ze merkbaar scherp. Tijdens het wachten heb ik dit meerdere keren kunnen observeren. Eerlijk gezegd vind ik dat iemand met zo’n houding niet in een ziekenhuis zou mogen werken. Patiënten komen hier vaak al met stress of pijn, en verdienen een respectvolle, empathische ontvangst.

Lydia Claeys

Onlangs geopereerd en niks dan lof voor zowel het personeel van de dagkliniek als in de operatiezaal. Wij komen altijd naar hier en hebben nog nooit een slechte ervaring gehad.

Paul Tielen

Moet er geregeld zijn voor mijn oncologische chemokuur